นางเป็นคนสวย — สวยมากทีเดียว ผมสีทองยาวสลวย นัยน์ตาสีอำพันเปี่ยมด้วยมนตร์ขลัง นางคือผู้ให้กำเนิด คือราชินีแห่งสรรพสิ่ง นางเป็นที่รักใคร่ของทุกผู้ทุกนาม รอยยิ้มของนางสว่างไสวดุจดาวประกายพรึกก็มิปาน แต่ทว่า… ข้าไม่รู้ว่าอะไรทำให้นางเปลี่ยนไป — บางส่วนจาก บ้านขนมปังขิงต้องสาป เรื่องราวเหล่านี้ล้วนเกิดขึ้นด้วยประสงค์ของนาง นาง… ผู้เป็นดุจดาราพร่างพรายในยามรัตติกาล ทว่าก็เป็นดั่งอนธการแสนเงียบงัน นางผู้เปล่งประกายและเยือกเย็นในคราเดียวกัน บ้านขนมปังขิงปริศนา แม่มดไร้หัวใจ… ในอาณาจักรที่ห่างไกลออกไป มีป่าที่ซุกซ่อนความลับเหล่านี้เอาไว้ — บางสิ่งที่ว่านั่นกำลังพำนักอย่างนิ่งสงบ รอให้(อ)มนุษย์ผู้อับโชคมาพบเจอ