ความเรียงผลึกความคิดของมังกรโบราณ อัจฉริยปีศาจ ผู้ยึดถือคุณธรรม น้ำมิตรและเมรัยรสเหนืออื่นใด ยินยอมไม่มีชีวิต แต่มิยอมมีชีวิตเปลี่ยวเหงา เดียวดายใต้เงาจันทร์ โก้วเล้งรำพัน ปรัชญานิพนธ์ของคนเข้าถึงแก่นแท้ชีวิต เรื่องราวในโลกที่มีค่าควรแก่การอาฆาตแค้น ควรค่าแก่การเดืดดดาล ควรค่าแก่การร่ำไห้เสียใจ ควรค่าแก่การพุ่งชนศีรษะให้ตายไปนั้น มีมากเกลือเกินแล้ว ทำไมเราจึงไม่อาจเขียนเรื่องของคนที่น่ารัก เพื่อให้ผู้คนได้รู้ว่าชีวิตนั้นแท้จริงแล้วเป็นสิ่งน่ารัก คนคนหนึ่งหากว่าใบหน้าเปรอะเปื้อนควรจะไปส่องดูกระจก เพื่อให้รู้ว่าจะเช็ดมันออกได้อย่างไรใช่หรือไม่ ? "การแก้แค้น" มิใช่วิธีการที่ดีที่สุด แต่อย่างน้อยก็ยังดีกว่าการปล่อยให้คนที่ชั่วร้าย ใช้ชีวิตอย่างสำราญอยู่นอกกฎหมาย ชีวิตมนุษย์หากมีเพื่อนรู้ใจลึกซึ้งเพียงแค่คนเดียว แม้ว่าตายไปก็ไม่เสียดาย คุณค่าที่แท้จริงของคนคนหนึ่ง กลับมิได้อยู่ที่ร่างอันเป็นเลือดเนื้อของเขา ...หากแต่อยู่ที่ปณิธานและจิตใจขอเขา โกวเล้ง : รำพัน