O agudo retrato psicolóxico de María, unha rapaza viguesa, filla dun traballador botado ao paro e empurrado á emigración pola desaparición dos tranvías. María, ou Maxa, é a protagonista desta historia que destaca pola firme caracterización dos personaxes. Na novela atopamos tamén unha clara denuncia social do feito da emigración e as súas consecuencias, así como unha fermosa recreación da linguaxe do suburbial. Publicada por primeira vez en 1971, esta é unha das novelas máis importantes da narrativa galega do último terzo do século XX.