ในเมื่อฟ้าสร้างกระผมมาให้รูป งามนามว่า... ‘ถ้วยฟู’ ผู้เป็นยอดชายสุดหล่อที่สาวๆ มองตามกันจนตาเหล่ แต่ทำไมหนอ? นรกถึงได้ส่งไอ้(หล่อกว่า)บางคนเข้ามาบิดเบือนชีวิตแมนๆ ที่สวรรค์อุตส่าห์รังสรรค์มาให้ผมต้องถึงคราวไขว้เขว! ‘นาย ปวิน รัตนวิจิตร!’ ...เฮอะ! ไอ้เสียงเข้มๆ ที่เรียกชื่อผมได้เต็มยศแบบไม่มีตกหล่นสักตัวอักษรอย่างงี้ จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก นาย ‘ธันวา’ รุ่นพี่ที่ผมไม่รู้ไปทำเวรทำกรรมอะไรกับมันไว้ตั้งแต่ชาติปาง ก่อนถึงได้ตามมาเอาคืนแบบเดลิเวอรี่เช้าถึงเย็นกันในชาตินี้ ...ถ้า เปรียบสุดหล่อถ้วยฟูเป็น ‘ลิ้น’ ดิ้นได้ หดได้ (เฮ้ย!) ...คุณ พี่สุดโหดธันวา ก็คงเป็น ‘ฟัน’ คมยิ่งกว่าเขี้ยวเสือ หาก ลิ้นกับฟันไม่สามัคคีกันในช่องปาก สุดท้ายก็ต้อง ขบกัด เจ็บตัวกลับไปพอๆ กัน แต่ เอ๊ะ... แล้วถ้าวันหนึ่ง มันดันเข้ากันได้ดีขึ้นมาเล่า!?