'And shall I still be allowed to wear ribbons in my mane?' Asked Mollie. 'Comrade,' said Snowball, 'those ribbons that you are so devoted to are the badge of slavery. Can you not understand that liberty is more than ribbons?'

THIS but it's makeup and botox and shaving and convincing yourself you are not doing all those things for the male gaze but you ARE but you can't stop because people WILL treat you different and you read Snowball's response that Liberty is worth more than ribbons but then you think that you can also achieve Liberty by being the prettiest, with the best makeup and perfectly shaved legs, because in your experience that grants you more validation and opportunities.

Years later you find yourself pretty, you have great opportunities, a husband who loves you but you realise you can never be ugly, can never let up, can never let your wrinkles show because then all you sacrificed will be for nothing. And you think, fuck, Snowball was right. This is not real liberty, these ribbons are a prison of your own making.

'Het discours van haat aan Palestijnse zijde sterkt de Israëlische extremisten enkel maar in hun beleid. De een voedt zich met de ander en het levert niets op. Uiteindelijk zijn het mensen die met hun leven de prijs betalen.'

Hier slaat hij wel volledig de plank mis volgens mij. Het is niet de schuld van de boosheid van Palestijnen (juist over hun systematische uitmoording) dat Israeliërs hen uitmoorden! Het waren juist de Palestijnen die de joden in de eerste instantie verwelkwamen met liefde en haat tegenkwamen. Daarnaast zijn het vrijwel alleen Palestijnen die er met hun leven voor betalen. Gelijkstelling van deze groepen kan niet wanneer er zo'n duidelijk machtsverschil is. Het erkennen van het leed van de joden (p. 81) gaat niet samen met het vinden van 'de beste manier om met zijn buren samen te leven' wanneer dit apartheid en genocide inhoudt.

'In de geschiedenis is België een bastaardland - zonder negatieve connotatie.' Nou ja, dat zeker niet toch? Genoeg verhalen uit Congo.