On land where enslaved people were once tortured and murdered, the state built a penal colony in the wilderness, where inmates could be rehabilitated, but never escape. Now, decades later, and having only succeeded in trapping men, not changing them for the better, its operations are winding down. But in the prison’s waning days, a new horror is unleashed: every full-moon night, the inmates are released, the warden is armed with rifles, and the hunt begins. Every man plans his escape, not knowing if his end will come at the hands of a familiar face, or from the unknown dangers beyond the prison walls. Ana Paula Maia has once again delivered a bracing vision of our potential for violence, and our collective failure to account for the consequences of our social and political action, or inaction. No crime is committed out of view for this novelist, and her raw, brutal power enlists us all as witness.

A bittersweet story of love between two women, nested in an artful exploration of language, history, and power May 1938. The young novelist Aoyama Chizuko has sailed from her home in Nagasaki, Japan, and arrived in Taiwan. She’s been invited there by the Japanese government ruling the island, though she has no interest in their official banquets or imperialist agenda. Instead, Chizuko longs to experience real island life and to taste as much of its authentic cuisine as her famously monstrous appetite can bear. Soon a Taiwanese woman―who is younger even than she is, and who shares the characters of her name―is hired as her interpreter and makes her dreams come true. The charming, erudite, meticulous Chizuru arranges Chizuko’s travels all over the Land of the South and also proves to be an exceptional cook. Over scenic train rides and braised pork rice, lively banter and winter melon tea, Chizuko grows infatuated with her companion and intent on drawing her closer. But something causes Chizuru to keep her distance. It’s only after a heartbreaking separation that Chizuko begins to grasp what the “something” is. Disguised as a translation of a rediscovered text by a Japanese writer, this novel was a sensation on its first publication in Mandarin Chinese in 2020 and won Taiwan’s highest literary honor, the Golden Tripod Award. Taiwan Travelogue unburies lost colonial histories and deftly reveals how power dynamics inflect our most intimate relationships.

A bittersweet story of love between two women, nested in an artful exploration of language, history, and power May 1938. The young novelist Aoyama Chizuko has sailed from her home in Nagasaki, Japan, and arrived in Taiwan. She’s been invited there by the Japanese government ruling the island, though she has no interest in their official banquets or imperialist agenda. Instead, Chizuko longs to experience real island life and to taste as much of its authentic cuisine as her famously monstrous appetite can bear. Soon a Taiwanese woman―who is younger even than she is, and who shares the characters of her name―is hired as her interpreter and makes her dreams come true. The charming, erudite, meticulous Chizuru arranges Chizuko’s travels all over the Land of the South and also proves to be an exceptional cook. Over scenic train rides and braised pork rice, lively banter and winter melon tea, Chizuko grows infatuated with her companion and intent on drawing her closer. But something causes Chizuru to keep her distance. It’s only after a heartbreaking separation that Chizuko begins to grasp what the “something” is. Disguised as a translation of a rediscovered text by a Japanese writer, this novel was a sensation on its first publication in Mandarin Chinese in 2020 and won Taiwan’s highest literary honor, the Golden Tripod Award. Taiwan Travelogue unburies lost colonial histories and deftly reveals how power dynamics inflect our most intimate relationships.

Lucie n'est pas une sorcière talentueuse. Ses deux filles, elles, se révèlent extrêmement douées, au-delà des prétentions et des espoirs de Lucie qui n'aspirait qu'à en faire des sorcières efficaces. Quant à la mère de Lucie, son génie est absolu. Mais qui sont les corneilles ? Est-on plus libre, de prendre la place des oiseaux, leur forme et leur aspect, et d'imiter leur cri ?

Lucie n'est pas une sorcière talentueuse. Ses deux filles, elles, se révèlent extrêmement douées, au-delà des prétentions et des espoirs de Lucie qui n'aspirait qu'à en faire des sorcières efficaces. Quant à la mère de Lucie, son génie est absolu. Mais qui sont les corneilles ? Est-on plus libre, de prendre la place des oiseaux, leur forme et leur aspect, et d'imiter leur cri ?

Tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt vlak achter de Belgische frontlinie een soldaat gevonden. Hij is niet gewond, maar weet niet wie hij is. Men brengt hem naar een gesticht voor krankzinnigen. Vier jaar na de oorlog vindt hij via een advertentie zijn familie terug. Hij blijkt Amand Coppens te heten en hij heeft een vrouw, Julienne, en twee kinderen. Julienne neemt hem mee naar huis, maar hij herinnert zich zijn leven met haar niet. Het is een vreemde, ongemakkelijke situatie, ook voor haar. Ze vertelt hem over hun verleden en hij probeert de man te worden die hij ooit was, en zo worden ze opnieuw verliefd, veel verliefder dan ze ooit waren toen ze jaren geleden met elkaar trouwden. Naarmate hij zich meer op zijn gemak voelt in zijn nieuwe leven krijgt hij vaker nachtmerries over zijn tijd in de loopgraven. Het ergste vindt hij nog wel dat hij, afgaand op zijn nachtmerries, van de door hem begane gruwelijkheden heeft genoten. Dat kan hij zichzelf niet vergeven. De herinnerde soldaat is een roman over het begrip ‘identiteit’. Amand heeft geen echte identiteit omdat hij geen herinneringen van voor 1918 heeft. Hij moet zich in de wereld zien te redden zonder het houvast van het verleden.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt vlak achter de Belgische frontlinie een soldaat gevonden. Hij is niet gewond, maar weet niet wie hij is. Men brengt hem naar een gesticht voor krankzinnigen. Vier jaar na de oorlog vindt hij via een advertentie zijn familie terug. Hij blijkt Amand Coppens te heten en hij heeft een vrouw, Julienne, en twee kinderen. Julienne neemt hem mee naar huis, maar hij herinnert zich zijn leven met haar niet. Het is een vreemde, ongemakkelijke situatie, ook voor haar. Ze vertelt hem over hun verleden en hij probeert de man te worden die hij ooit was, en zo worden ze opnieuw verliefd, veel verliefder dan ze ooit waren toen ze jaren geleden met elkaar trouwden. Naarmate hij zich meer op zijn gemak voelt in zijn nieuwe leven krijgt hij vaker nachtmerries over zijn tijd in de loopgraven. Het ergste vindt hij nog wel dat hij, afgaand op zijn nachtmerries, van de door hem begane gruwelijkheden heeft genoten. Dat kan hij zichzelf niet vergeven. De herinnerde soldaat is een roman over het begrip ‘identiteit’. Amand heeft geen echte identiteit omdat hij geen herinneringen van voor 1918 heeft. Hij moet zich in de wereld zien te redden zonder het houvast van het verleden.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt vlak achter de Belgische frontlinie een soldaat gevonden. Hij is niet gewond, maar weet niet wie hij is. Men brengt hem naar een gesticht voor krankzinnigen. Vier jaar na de oorlog vindt hij via een advertentie zijn familie terug. Hij blijkt Amand Coppens te heten en hij heeft een vrouw, Julienne, en twee kinderen. Julienne neemt hem mee naar huis, maar hij herinnert zich zijn leven met haar niet. Het is een vreemde, ongemakkelijke situatie, ook voor haar. Ze vertelt hem over hun verleden en hij probeert de man te worden die hij ooit was, en zo worden ze opnieuw verliefd, veel verliefder dan ze ooit waren toen ze jaren geleden met elkaar trouwden. Naarmate hij zich meer op zijn gemak voelt in zijn nieuwe leven krijgt hij vaker nachtmerries over zijn tijd in de loopgraven. Het ergste vindt hij nog wel dat hij, afgaand op zijn nachtmerries, van de door hem begane gruwelijkheden heeft genoten. Dat kan hij zichzelf niet vergeven. De herinnerde soldaat is een roman over het begrip ‘identiteit’. Amand heeft geen echte identiteit omdat hij geen herinneringen van voor 1918 heeft. Hij moet zich in de wereld zien te redden zonder het houvast van het verleden.